donderdag 6 februari 2020

Not for pussy's




Het zal nu zo’n 23 jaar geleden zijn dat ik een half jaar op sabbatical ging, gewoon om te reizen, om op avontuur te gaan. Samen met mijn lieve vriendin Alexandra hebben we Afrika,  Australie , Fiji eilanden, Verenigde staten en Mexico bezocht. Met een rugzak , volgepropt met 5 onderbroeken, 2 handdoeken, 2 paar sokken, broek, wandelschoenen, een leuk rokje (jaaa dat ook natuurlijk), de Lonely Planet, slippers, een pinpas (want de rest kun je kopen),  ons paspoort, heel  veel goede zin en geen mobiele telefoon (want die hadden we nog niet) stapten we in het vliegtuig.  Best stoer zo samen op reis vonden wij, chicks on a mission!



Afbeeldingsresultaat voor vic falls bungee jumping
- picture this, mijn ultieme droom- 
Mijn grens gevonden
Meestal stoer,  maar hé  ook wij zijn maar gewone vrouwen! Sanne was toen bang om te vliegen, gelukkig zat ik naast haar om moed in te spreken als het vliegtuig wel erg hard rammelde of als de stewardessen een beetje zorgelijk keken, een echte graadmeter volgens Sanne. (die stewardessen houd ik nog steeds nauwlettend in de gaten)  Ik niet,  ik had  geen last van hoogtes, was niet zo bang en wilde eigenlijk alles wel proberen.
Een maandje later kwamen we aan bij de Victoria Falls in Livingstone in op de grens van Zambia en Zimbabwe. Een waterval van bijna 2 kilometer breed en 100 meter hoog , picture that, zooo mooi!  Ik las overigens laatst dat de watervallen dreigen op te drogen door de klimaatverandering, hoe erg! 
Op de camping, voor de tent  gezeten tussen de kleine en heel brutale aapjes hoorden we ’s avonds van andere backpackers dat hier de hoogste bungeejump van Afrika was. Ok dan, dat stond op de to do lijst voor morgen!
’s Morgens met de jogging aan en het t shirt strak in broek, want je hangt wel op je kop natuurlijk, stond ik in de rij om te jumpen. 
En .. je raadt het al , juist ja koudwatervrees; ik voelde met toch niet zo in mijn element die dag en besloot de dag daarna terug te komen… en erna terug te komen.. en de dag erna … en…
WTF!! Ik durfde écht niet! Klam zweet, benauwdheidsverschijnselen…

In het vliegtuig, OMG
Waar ik toen, vóór mijn verhaal van de Vic falls, nergens last van had, ben ik nu (tot groot plezier van Coco en Roxy die dit wel hilarisch vinden) als de dood voor alles wat met vliegtuigen te maken heeft, hoge bruggen en autoritjes/ wandeltochten langs steile afgronden.

Maar het kan nog erger; ik ben er niet trots op maar ik startte het parcours in het  klimpark in Carcassonne en moest ik al huilend afhaken bij de tweede boom, ik was nog niet op het niveau van de kleuter die voor mij klom!  Ik ben toen maar een rondje gaan hardlopen daar ben ik wel goed in!
Tot zover deze stoere chick van vroeger..

Passarelle de Mazamet, for pussy’s or not?
Tot mijn oog viel op Passerelle de Mazamet. Een prachtige nieuwe loopbrug bij Mazamet niet heel ver bij ons vandaan.  Maar… alleen de aanblik van die hoogte op de foto’s  was al erg spannend.
Afgelopen zondag hebben we de sprong gewaagd en stapten we op de motor, met de picknick in de motortas; hup op weg naar Mazamet.
did it!
Een geweldig mooie route erna toe, heuvels, kleine bergen (niet van die enge), mooie watervallen. Ik ben altijd enorm verrast door het prachtige achterland!
Net voordat je Mazamet inrijdt kun je parkeren onder aan de berg.  Een kwartiertje de berg op, met een stijging van 19 % !! (not for pussy’s) . In de zomer duurt de wandeling denk ik wel iets langer.
Een maal boven is er een spectaculair uitzicht over de brug en over Mazamet.
Tja.. en dan .. Eigenlijk was het simpel. Ik ben er gewoon opgelopen, gedachten op nul en flink doorstappen.  Een vreemde gewaarwording want je loopt eigenlijk in het niets met zo’n 70 meter onder je… niets. De brug slingert, deint wel een beetje maar daar moet je dan maar niet te veel over nadenken.  Maar het ging prima!
 Dus… de moraal van het verhaal, als ík het durf, durft misschien iedereen het wel!! En als je het niet durft dan heb je een prachtige tour gemaakt en toch de brug van dichtbij gezien!







Passerelle de Mazamet:

La passerelle de Mazamet  is uniek in Occitanië en is een 140 meter lang luchtpad dat de Arnette kloof kruist op 70 meter hoogte. Eenmaal boven aan de brug aangekomen steek je voetgangersbrug over om de klim naar Hautpoul te maken
uitzicht vanuit hautpoul
De geschiedenis van Mazamet begint niet op de locatie van het Mazamet , maar op de locatie van Hautpoul. Deze plaats werd in het jaar 413 door de Visigoten gesticht en groeide al snel uit tot een van de belangrijkste plaatsen in de omgeving. Hautpoul was een versterkt dorp, dat zwaar te lijden had onder de gevolgen van de kruistocht tegen de katharen. Later raakte het plaatsje ook zwaar beschadigd tijdens de Godsdienstoorlogen
. De straten van Hautpoul ademen ook nu nog  de sfeer van de Katharen.

         

  •       Voetgangersbrug te voet gratis toegankelijk, het hele jaar door
  • ·         Gratis parkeren
  • ·         Zorg voor wandelschoenen en een  flesje water



Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Long time Ago!

Al zo lang geleden!!! Poeh, poeh..... (februari 2010)  Potverdorie, getverdemme, merde...Al vloekend zie ik dat Roxy luizen heeft....